De roep van het bos
Op de Grand Site de France Solutré Pouilly Vergisson heeft het bos of de boshabitats een reële invloed op het landschap. Over het algemeen gepositioneerd in de nabijheid van de Rocks, een essentieel element in het groene netwerk, is het ook van groot belang in termen van biodiversiteit. Boshabitats zijn weinig bekend vanwege hun ecologische functies voor het gebied en worden bedreigd door impactvolle exploitatiemethoden en snelle klimaatverandering.
Het bos op de Grand Site
Met een oppervlakte van 2 ha beslaan boshabitats meer dan 300% van de oppervlakte van de Grand Site. Zij zijn zeer ruim vertegenwoordigd in de gemeente Cenven dat, met een bijna aaneengesloten bosbedekking van meer dan 1 ha, 600% van het totale bosgebied concentreert,
In andere gemeenten zijn boshabitats gegroepeerd in enkele massieven met een kleiner oppervlak. Verspreid over de wijngaard bloeit het bos meestal op het niveau van de wijngaard sommet van bepaalde bergen en op de zeer steile hellingen van de rotsen: Torvon-massief, 180 ha, Fuissé-massief, 60 ha, Charnay-bos, 50 ha, gemeentelijk bos van Bussières, 60 ha, omtrek van de rotsen, 50 ha.
De bosmassieven zijn voor 75% bedekt met opstanden hardhout. Hun precieze samenstelling is nog steeds slecht bekend in de regio, maar meestal worden ze gekenmerkt door beuken-eiken-haagbeukenbossen, een leefgebied van Europees belang.
Ondanks dit hoge aandeel loofbomen bestaat een aanzienlijk deel van de bosecosystemen uit naaldbossen die hieruit voortkomen plantages: Douglasspar op zure rotsen, Oostenrijkse zwarte den geassocieerd met ceders op kalksteenrotsen. Ten koste van de karakteristieke habitats van het gebied, zoals beuken-eiken-haagbeukenbossen of kalksteengazons op bepaalde bergen, vertegenwoordigen deze naaldboomplantages 25% van de totale oppervlakte van de bosomgeving (ongeveer 550 ha). Deze soorten zijn slecht aangepast aan stationaire omstandigheden met hout van zeer slechte kwaliteit en een lage economische waarde op de vervaldag.
EEN ECOSYSTEEM DAT DOOR KLIMAATVERANDERING WORDT BEDREIGD
De kerngebieden van dit bosnetwerk vormen een constante achtergrond voor het landschap, met name op hellingen die vanaf de rotsen zichtbaar zijn (bijvoorbeeld het Torvonmassief en het Cenvesbos). Ze zijn reservoirs van biodiversiteit waarvan de kenmerken nog steeds slecht begrepen worden, maar die zeer gunstig zijn wanneer hun structuur divers is. Bosbeheer, ook wel bosbouwkundig beheer genoemd, heeft een directe invloed op de expressie en de instandhoudingsstatus van deze boshabitats, op de ondersteuning die ze bieden aan fauna en flora , en op de kwaliteit van het landschap. Het moet rekening houden met deze ecologische en landschappelijke aspecten , en tegelijkertijd erkennen dat klimaatverandering de oorzaak is van het risico op afsterven van bepaalde boomsoorten, met name naaldbomen.
De diversiteit van de bosbestanden, de keuze van boomsoorten en natuurlijke regeneratie zijn parameters waarmee rekening moet worden gehouden bij het beheer. Een van de toegepaste oplossingen is het onregelmatig uitdunnen van bosbestanden. Het behouden van dode of stervende bomen en het creëren van stukken oerbos bevordert microhabitats. Dood hout, stervende bomen en de bijbehorende holtes bieden immers ecologische niches die gunstig zijn voor talloze dier- en plantensoorten. Saproxylische insecten, bepaalde vogel- en vleermuissoorten, houtafbrekende schimmels, mossen en korstmossen vinden er een toevluchtsoord.