Hoofd in het bocage
De coulissenweiden dragen bij aan de landschappelijke identiteit van de Grand Site. Het coulisselandschap, een structureel onderdeel van bepaalde bergen van de Mâconnais, beslaat een geologische zone van zandsteen of alluvium, waardoor de teelt van wijnstokken niet mogelijk is. Tussen de landbouwpraktijk en een reservoir van gewone biodiversiteit wordt het behoud ervan vandaag de dag bedreigd, maar essentieel.
Waar de mens het landschap tekent
Het bocage-landschap is een verfijnd kenmerk, herkenbaar aan het schaakbordpatroon van heggen die weilanden en akkerland afbakenen. Deze heggen markeren de grenzen van percelen die vaak ongelijke groottes en vormen hebben. De graslanden die bij deze heggen horen, zijn omgevingen die ontstaan zijn door veeteelt .
Het coulisselandschap beslaat 1 ha en beslaat 900% van de oppervlakte van de Grand Site.
de gemeente Cenven concentreert 50% van deze omgevingen op een ondergrond van zandsteen. In de rest van het grondgebied zijn de coulissenweiden gegroepeerd in 3 sectoren: de Arlois-vallei (in de gemeenten Leynes en Chasselas) op een alluviale ondergrond, de gemeente Solutré-Pouilly nabij de Houten Schuur op een ondergrond van zandsteen, en stroomafwaarts van de vallei van de Kleine Grosne (in de gemeente Prissé) op een alluviale ondergrond. De weilanden staan hier onder grote druk en zijn na de omschakeling naar landbouw duidelijk in verval.
De kenmerken van deze weiden variëren afhankelijk van hun ligging (dal, kalkstenen helling, granieten helling, enz.) en hun landbouwbeheerpraktijken (begrazingsintensiteit, maairegime, enz.). In de valleien van de Petite Grosne en de Arlois zijn ze vaak georganiseerd rond het waterleidingnet en aanzienlijke stukken oeverbos, gekenmerkt door fragmenten van elzen-essenbos, een boshabitat van Europees belang.
De huidige stand van kennis laat geen analyse toe van de verschillende soorten graslanden in het gebied en hun staat van instandhouding. In bepaalde delen van de gemeenten Cenves en Solutré-Pouilly lijken de graslandsystemen beter bewaard te zijn, met de aanwezigheid van dichte heggen en landbouwmethoden die gunstiger zijn voor de ontwikkeling van plantengemeenschappen van erfgoedwaarde (droge hooilanden).
Bedreigde ecosystemen
Grasland-ecosystemen zijn omgevingen die rijk zijn aan gewone biodiversiteit. Vaak relictueel en gefragmenteerd op het grondgebied, zijn ze niettemin essentieel.
Le bocage netwerk speelt een cruciale rol bij het goed functioneren van natuurlijke evenwichten. Geassocieerd met weilanden vormt het een groen kader het waarborgen van essentiële ecologische en agrarische functies: habitats van erfgoedbelang, zoals nat gebied (wetlands, rivierbossen) of vijvers die gunstig zijn voor bepaalde planten- en diersoorten, ecologische corridors, biologische cyclus van bepaalde dier- en plantensoorten (odonates, lepidoptera, orthoptera, amfibieën, vogels, vleermuizen), hydraulische functies, beperking van erosie, gewasbescherming, schuilplaats voor kuddes, etc.
Om deze uiteenlopende redenen vormen deze ecosystemen de kern van een grote uitdaging voor natuurbehoud in de regio. De intense druk waaraan ze lokaal worden blootgesteld, verstoort hun gehele ecologische functie. Het behoud en de ontwikkeling ervan verdienen bijzondere aandacht. Het ondersteunen en bevorderen van veeteelt draagt bij aan het behoud van omheinde weiden.