Blijf zenden

Het Prehistorisch Museum van Solutré bewaart bewijzen van 350 jaar menselijke bewoning in Zuid-Bourgondië. De collecties zijn voornamelijk afkomstig uit de prehistorische vindplaatsen van Solutré, Vergisson en Mâconnais. Sinds de ontdekking in 000 getuigt de site van de voortdurende evolutie van onderzoekstechnieken in de archeologie, opvattingen over de prehistorie en de representatie ervan vanaf het einde van de 1866e eeuw tot heden. Dompel jezelf onder in het hart van de rijkdom van een van de grootste openluchtafzettingen van Europa, de gelijknamige Solutrean-site.

Het Prehistorisch Museum van Solutré, opgericht in 1987 door het departement Saône-et-Loire met steun en medewerking van de Franse staat, is meer dan alleen een museum over de opgravingen. Het museum herbergt de archeologische collecties van de prehistorische vindplaats Solutré , die sinds het midden van de laatste ijstijd door menselijke groepen werd bezocht, uit de regio Mâconnais en Zuid-Bourgondië, van de Loirevallei tot de Saônevallei. Bovendien is de vindplaats Solutré een historisch monument dat getuigt van de eerste prehistorische archeologie in Frankrijk, de geschiedenis van de prehistorie en de ontwikkeling van onderzoekstechnieken.

De rots, de vindplaats en de archeologische opgravingen zijn ware culturele artefacten die 19e- en 20e-eeuwse kunstenaars vaak hebben geïnspireerd. De site heeft bijgedragen aan de vorming van het populaire beeld van de prehistorie , van vroege populairwetenschappelijke werken tot schoolposters uit de jaren 70, waaronder de allereerste prehistorische roman geschreven door de eerste opgraver (Adrien Arcelin, die in 1872 de roman Solutré ou les chasseurs de rennes de la France centrale publiceerde onder het anagrammatische pseudoniem "A. Cranile"). Het silhouet van de rots, de prehistorische bewoners en de legendarische jacht in de afgrond vormden voor het grote publiek de eerste beelden van tijden vóór de geschreven geschiedenis.

Waar komen de collecties vandaan?

In 1986 ontbrak het het departementaal museum voor prehistorie van Solutré, dat zich nog in een beginfase bevond, aan een collectie, een essentieel onderdeel. Bij de oprichting werden daarom drie fundamentele schenkingen gedaan:

door de Academie van Mâcon, waarvan Adriaan Arcelin (1838-1904), uitvinder en eerste opgraver van de site, was jarenlang president en eeuwig secretaris,
door de Musée des Ursulinen van de stad Mâcon, waarvan Adrien Arcelin ook curator was en aan wie hij zijn persoonlijke verzameling voorwerpen uit de opgravingen van Solutré en andere locaties in de Mâconnais schonk,
door de staat, waarmee de prehistoricus Jean Combier (1926-2020), directeur van de opgravingen van Solutré in de jaren zeventig, was zowel onderzoeksdirecteur van het CNRS als directeur prehistorische oudheden in de regio Rhône-Alpes.

Schenkingen en acquisities

Sinds 1987 zijn deze drie oorspronkelijke depots verrijkt met schenkingen en aankopen door de verschillende conservatoren, van de jaren negentig en de jaren 2000 tot heden.

Deze schenkingen en acquisities beantwoorden aan de volgende thematische assen:

archeologie prehistorie van de site en de Mâconnais,
getuigen van de wetenschappelijke geschiedenis van de site,
publicaties over de geschiedenis van de site en zijn rol in de geschiedenis van de prehistorie, als nieuw Wetenschappelijke discipline,
representaties van de site en de prehistorie door de tijd heen (jagen in de afgrond, reconstructie van het landschap, soms naïef), de bekendheid onlosmakelijk verbonden met zijn status als prehistorisch station en gelijknamige locatie,
verspreiding van kennis over de prehistorie door middel van populaire representaties en de ontwikkeling van de boekdrukkunst,
Prehistorie en hedendaagse kunst.

De collecties van het Museum voor Prehistorie omvatten tegenwoordig meer dan 300 objecten van allerlei aard! Archeologische opgravingen in het Archeologisch Park , werktuigen en overblijfselen van prehistorische dieren, menselijke resten gevonden op nederzettingen, schilderijen en aquarellen die de vindplaats in de prehistorie of van nu afbeelden, grafische kunstwerken en populaire voorstellingen van de prehistorie ter bevordering van de kennisverspreiding (stripverhalen, reclame en educatieve chromolithografieën), bronzen sculpturen uit de late 000e eeuw, hedendaagse schilderijen, boeken, tijdschriften en oude publicaties over de vindplaats Solutré of de prehistorie, ansichtkaarten die de opgravingen in de jaren 1920 documenteren, een levensgrote reconstructie van grote uitgestorven roofdieren, een huidreconstructie van een neanderthaler, metalen voorwerpen en middeleeuwse menselijke resten, een oude stele uit Solutré… zoveel objecten om de ogen van de nieuwsgierige bezoeker te strelen!

Extra stortingen

De oprichting van het museum, dat zich ook op de gelijknamige locatie bevindt, bracht de staat ertoe materiaal van verschillende archeologische opgravingen in de regio te deponeren:

de opgravingen uitgevoerd door Jean Combier in Solutré tussen 1968-1976 op grond gekocht door de staat Crot du Charnier, aangevuld met de elementen verzameld tijdens zijn opgravingen met Bernard Gély en Jean-Louis Porte, in 1987 en 1988, en opgravingen van deUniversiteit van Kansas, geregisseerd door Anta Montet-White en Jack Hofman in 1997-1998. Deze series vormen met ruim 650 containers het grootste depot. Ze omvatten het grootste deel van de fauna en het lithische meubilair dat in de tweede helft van de XNUMXe eeuw op de site is verzameld.
Andere depots vullen de collecties aan:

De opgravingen van de bewoning van Varennes-Lès-Mâcon, van het Vroeg-Paleolithicum (vóór 300.000 jaar geleden) tot het Epipaleolithicum (ongeveer 12.000 jaar geleden).

De afzetting bij de vindplaats Solutré-Village en de "Hangar Sève", bewijs van de oude bewoning van de Solutré-afzetting, daterend van meer dan 50.000 jaar geleden,

De bewoningssporen van Vergisson dateren uit het einde van het Midden-Paleolithicum (tussen 300.000 en 45.000 jaar geleden) , waaronder fauna- en steenresten en de menselijke resten van Neanderthalers uit de vondst van paleoantropologe Silvana Condemi.